Wie mijn portfolio bekijkt, ziet dat ik binnen de naaktfotografie behoorlijk ver kan gaan. Ik fotografeer artistiek naakt, erotisch werk en ook expliciete fotografie. Een open-leg pose is bij mij echt niet automatisch taboe en met ervaren modellen en content creators kan een shoot nog veel verder gaan. Juist daarom vind ik het belangrijk om duidelijk te vertellen waar mijn grenzen liggen. Want professioneel werken betekent voor mij niet dat alles moet kunnen. Integendeel. Hoe explicieter de fotografie wordt, hoe belangrijker het is dat vooraf volstrekt duidelijk is wat er níét gebeurt.
Ik raak je niet aan
Mijn belangrijkste regel is eenvoudig: ik raak het model tijdens een shoot niet aan. Geen hand op je heup om een houding te corrigeren, geen been dat ik zelf even goed zet en geen haar die ik uit je gezicht strijk. Poseren gebeurt met woorden, aanwijzingen en eventueel door een houding voor te doen. Dat kost soms een paar seconden langer, maar het voorkomt iedere onduidelijkheid.
Die no-touch policy geldt bij iedere shoot. Of iemand nu lingerie draagt, volledig naakt voor mij staat of expliciete poses doet, maakt daarbij geen verschil. Naakt zijn geeft mij als fotograaf geen extra recht op iemands lichaam. Ook bij een shoot waarbij de foto's seksueel of erotisch kunnen zijn, blijft de situatie professioneel. De camera kan dichtbij komen. Ik niet.
Geen tieneruitstraling en geen spel met leeftijd
Ik fotografeer volwassenen. Daarbij wil ik ook dat zij als volwassenen worden weergegeven. Ik werk daarom niet mee aan een styling die bewust bedoeld is om iemand minderjarig te laten lijken. Geen concept waarbij je moet twijfelen hoe oud iemand wordt voorgesteld, geen kinderlijke styling en geen rollenspel waarin volwassen seksualiteit wordt gecombineerd met de uitstraling van een minderjarige.
Mijn leeftijdsgrenzen zijn bewust strenger bij expliciete fotografie (23 jaar), maar leeftijd gaat voor mij niet alleen over het getal op een identiteitsbewijs. Ook de manier waarop iemand wordt afgebeeld speelt een rol. Iemand kan juridisch volwassen zijn en toch worden gestyled alsof dat niet zo is. Daar doe ik niet aan mee. Er zijn genoeg manieren om een erotische of expliciete foto spannend te maken zonder seksualiteit te koppelen aan de suggestie van minderjarigheid.
Geen luiers en vergelijkbare regressieve fetisjen
Om dezelfde reden fotografeer ik geen luiers of andere seksuele concepten waarbij een volwassene bewust als baby of heel jong kind wordt neergezet. Dat is geen moreel oordeel over wat mensen privé interessant vinden. Het is simpelweg een duidelijke grens binnen mijn fotografie. Niet alleen jouw grenzen tellen. De mijne ook.
Mijn werk kan expliciet zijn. Geslachtsdelen mogen zichtbaar zijn, open-leg poses zijn zondermeer mogelijk en bij bepaalde shoots kan seks nadrukkelijk onderdeel van het beeld worden. Maar expliciet betekent bij mij niet grenzeloos. Iedereen die met mij werkt, moet vooraf kunnen weten binnen welk kader dat gebeurt. Dit soort concepten valt daar buiten.
Ik zet geen druk
"Nee" is tijdens een naaktshoot niet het begin van een onderhandeling. Het betekent nee. Hetzelfde geldt voor "dit wil ik liever niet", "tot hier" of simpelweg een zichtbaar ongemakkelijk gevoel. Niemand hoeft tijdens een shoot zijn of haar grenzen te verdedigen tegenover de fotograaf.
Sterker nog: toestemming voor het ene betekent nooit automatisch toestemming voor het volgende. Volledig naakt fotograferen betekent niet automatisch open-leg. Een open-leg pose betekent niet dat iedere expliciete pose vervolgens ook akkoord is. En omdat iemand tijdens een intake heeft gezegd ergens voor open te staan, betekent dat niet dat die keuze tijdens de shoot niet meer gewijzigd kan worden.
Dat is een belangrijk verschil tussen toestemming krijgen en echte consent. Consent blijft bestaan tijdens de hele shoot. Iemand mag van gedachten veranderen. Ook wanneer het licht al staat, de locatie betaald is en ik een bepaalde foto graag had willen maken. Mijn investering in een shoot is nooit belangrijker dan de grens van degene die voor mijn camera staat.
Expliciet betekent niet dat grenzen verdwijnen
Soms bestaat het idee dat artistieke naaktfotografie professioneel kan zijn, maar dat bij erotische of expliciete fotografie automatisch andere regels zouden gelden. Ik zie dat precies andersom. Hoe verder een shoot gaat, hoe belangrijker duidelijke afspraken worden.
Wanneer alleen de contouren van een naakt lichaam zichtbaar zijn, is er relatief weinig ruimte voor misverstanden. Wanneer benen uit elkaar gaan en genitaliën rechtstreeks zichtbaar worden, neemt de kwetsbaarheid toe. Dan moet een model juist zeker weten dat de fotograaf niet ineens besluit nóg een stap verder te gaan omdat "we nu toch bezig zijn". Iedere volgende stap is een nieuwe keuze.
Daarom vind ik het ook geen tegenstelling dat ik expliciete fotografie maak én strenge grenzen hanteer. Die twee horen bij elkaar. Vrijheid ontstaat pas wanneer duidelijk is waar de grens ligt.
Wat ik wél wil maken
Ik wil foto's maken waarin iemand zichzelf durft te laten zien. Soms ingetogen en artistiek. Soms krachtig, seksueel en zonder enkele gène. Ik heb er geen moeite mee wanneer een foto spannend is of wanneer er op een foto niets verborgen blijft. Naakt is voor mij geen probleem en seksualiteit evenmin.
Maar een goede naaktfoto ontstaat niet doordat een fotograaf zoveel mogelijk probeert los te krijgen. Hij ontstaat wanneer degene voor de camera precies weet waar hij of zij aan toe is. Wanneer er ruimte is om grenzen aan te geven zonder discussie. Wanneer een fotograaf niet alleen vraagt wat iemand wil laten zien, maar ook begrijpt wat hij zelf niet zou moeten vragen.
Dat is voor mij de kern van professionele naaktfotografie. Niet alles doen wat technisch, juridisch of fotografisch mogelijk is. Maar precies weten waar je eigen grenzen liggen — en die net zo serieus nemen als die van het model.